مينځ كښې ډير وخت دے، ځکه د ماسخُوتن او سحر په مينځ كښې د نفلونو كولو عادت جوړ كړئ، د شپې اوده كيدلو نه مخكښې هم څه نا څه نفلونه ادا كړئ او كاش! د تَهَجُّدُ عادت جوړ شي، دغه شان د سحر او ماسپخين په مينځ كښې د اشراق او څاښت نفلونه دي، دا نفلونه هم په پابندئ سره ادا كړئ، د دې سره سره يو بل كار اوكړئ، هغه دا چې د هر لمَانځه نه پس د څه نا څه د ذِكرُ الله عادت دې جوړ كړے شي، مَثَلاً د هر لمُونځ نه پس تسبيحِ فاطِمَه (یعني33 ځلهسُبْحٰنَ اللّٰہ، 33 ځله اَلْحَمْدُ لِلّٰہ اور 34  ځلهاَللّٰہُ اَکْبَر)اولولئ، سورۂاِخْلاص او آیۃُ اْلکُرسی اولولئ، د هر لمَانځه نه پس كم نه كم سل ځله د دُرُودِ پاك لوستلو عادت دې جوړ كړے شي. داسې به كم نه كم څلورمه حِصَّه په ذِكرُ الله كښې تيره شي *په شپه او ورځ كښې دوه وختونه ډير اهم دي، يو د سحر نه پس وخت او بل د مازيګر نه پس وخت، الله پاك د دې وخت د ذِكر كولو خاص حكم كړے دے، ارشاد دے:

وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوْبِهَاۚ-    (پارہ:16،سورۂ طٰہ:130)          

[مفهوم] ترجمۂ کَنْز العِرْفان: او د لمَر راختلو نه مخكښې او د لمَر پريوتلو نه مخكښې د خپل ربّ ثناء او پاكي بيان كړئ.

ځکه په دې دوو وختونو كښې دې خاص طور څه نه څه اَذكار او اورادمقرر كړے شي، مَثَلاً د تلاوتِ قرآن عادت دې جوړ كړے شي، كه غواړئ نو د خپل پير صاحب له طرفه عطا شوې شجره شريف او څه اوراد او وظائف دې اولوستے شي.*دغه شان د ماښام او ماسخُوتن مينځنے وخت هم ډير قيمتي دے، دغه وخت ذِكر كول، لمُونځ ادا كول مُستحب دي، ځکه د ماښام نه پس د اَوَّابينو نفلونه ادا كړئ *دغه شان د شپې اودس اوكړئ او اوده شئ، بسترې ته د تلو نه مخكښې يا په بستره باندې لږ ساعت د الله پاك ذِكر اوكړئ، تسبيحِ فاطِمَه،سورۂ فاتِحَه، سورۂاِخْلاصاو آیۃُ اْلکُرسی اولولئ. په