د مكتبةُ المَدينه كتاب سيرتِ مُصطفٰى كښې دي: د خوږ آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمعادتِ مبارَك وو چې*كښيناستلو، پاڅيدلو*تلو راتلو*خوراك څښاك*اوده كيدلو بيداريدلو*اودس كولو*نوؤ جامو اغوستلو*په سورلئ تشريف ايښودلو*سورلئ نه كوزيدلو*په سفر تللو *د سفر نه بيرته راتللو *جمات ته تلو راتلو*طوفان، باران، د تندر ګړه زار په وخت، غرض هر وخت به ئې د الله پاك ذِكر جاري ساتلو او مختلفې دُعاګانې به ئې په ژبه مبارَكه باندې جاري وې*د خوشحالئ او غم په وختونو كښې*د سحر نه تر ماښامه پورې داسې يوه موقع نه ده پاتې شوې چې خوږ آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم پكښې دُعا نه وي کړي*صرف په ورځ كښې نه بلكه د شپې په توره تِياره كښې به هم په دُعا او ذِكرِ اِلٰهي كښې مشغول اوسيدلو*تر دې پورې چې د وصال په وخت كښې هم د خوږ آقا صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په ژبه مباركه باندې دُعا جاري وه.^[1]

سُبْـحٰـنَ  الـلّٰـه!اے عاشِقانِ رسول! ژبه د الله پاك په ذِكر لَمْده ساتل، د فضولياتو نه بچ كيدل او د الله پاك په ذِكر كښې مصروف اوسيدل هم سُنَّت دي. الله پاك دې مونږ ته د باقـي سُنَّتونو سره سره په دې خوږ سُنَّت باندې هم د عمل كولو توفيق راكړي.

ډير ډىر د الله ذِكر كوونكو مختصر حكايات

اَلْـحَـمْـدُ لِلّٰہ!زمونږه بُزُرګانِ دين (يعني د الله پاك نيكانو بندګانو) به هم په كثرت سره د الله پاك ذِكر كولو، د مسلمانانو څلورم خليفه اَمِیْرُ الْمُؤْمِنِیْن،حضرت عَلِـىُّ المُرتَضٰىرَضِیَ اللهُ عَنْهُ فرمائي: د صحابۀ كرامو عَلَيْهِمُ الرِّضْوان مبارك انداز وو چې كله به ئې