سُبْـحٰـنَ  الـلّٰـه! معلومه شوه چې كوم بنده رښتيني توبه اوكړي، په الله پاک او د هغه په رسول صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  پوخ اِيمان لري او د توبې ويستلو نه پس د ګناهونو طرف ته بيرته اونه ګرځي بلكه نيكئ کوي، د الله پاك راضي كولو والا كارونو كښې مصروفه اوسي، كوم بنده چې داسې اوكړي نو اِنْ شَآءَ اللہُ الْکَرِیْم! الله پاك به د هغه ګناهونه په نيكو كښې بدل كړي.^[1]

ګناه په نيكو كښې د بدليدلو حكايت

    د غيبو خبر وركوونكے نبـي، رسولِ هاشمي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائي: د قيامت په ورځ به يو كس د الله پاك په بارګاه كښې پيش كړے شي، حكم به اوشي: د ده واړه ګناهونه ده ته پيش كړئ، هغه ته به د هغه يوه يوه ګناه پيش كړے شي او هغه به د هرې يوې ګناه اقرار کوي او ويريږي به چې اوس به د غټو ګناهونو نمبر راځي، په دې كښې به حكم اوشي: ستا د هرې ګناه په ځائے [يعني بدله كښې] يوه نيكي ده. نو هغه به عرض اوكړي: مولا! اوس خو لا زما ډير غټ غټ ګناهونه پاتې دي چې د هغې لا ذِكر نه دے شوے (مطلب دا چې اوَّل به ويريږي چې په ګناهونو كښې به ګير شم خو چې كله د الله پاك رحمت اووينې چې ګناهونه په نيكو کښې بدليږي نو غواړي به چې زما ټول ګناهونه په نيكو كښې بدل شي، په دې وجه به وائي چې: مولا! زما خو لا غټ غټ ګناهونه پاتې دي چې د هغې هډو ذِكر نه دے شوے).^[2]

     سُبْـحٰـنَ  الـلّٰـه! زمونږ د ربِّ كريم د رحمتونو څنګه شان دے. كاش چې د شَبِ براءَت راتللو نه مخكښې مخكښې مونږه رښتيني توبه كولو كښې كامياب شو او چې كله د تير كال اعمال نامه بنديږي چې په هغې كښې يوه ګناه هم پاتې نه وي، کاش چې د رښتينې توبے