دے نو همیشه بيمار وي، دا ئې چې واوريدل نو رَسُولُ الله  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  ماشوم اونيولو او خپلې  مخې  ته ئې كښينولو او د هغه په خُله كښې ئې لاړې مباركې واچولې او اوئې فرمائيل: اُخْرُجْ عَدُوَّا اللّٰہِ فَاِنِّـی رَسُولُ اللّٰہ يعنې اے د الله پاك دُښمنه! اُوځه ځکه چې زه د الله پاك رَسُول يم. ماشوم ئې د هغه مور ته وركړو او اوئې فرمائيل: دا واخله  نور به ده ته هيڅ تكليف نه کيږي، حضرت اُسامه رَضِیَ الله عَنْهُ فرمائي: چې كله مونږه د حج نه فارغه شو او وادي رَوحا ته را اورسيدلو نو هم هغه زنانه يوه وريته كړي چيلئ راوړه او د خوږ نبـي  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  په خدمت كښې حاضره شوه، خوږ نبـي  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  اوفرمائيل: بي بي د دې چيلئ يو مخکښنے ورون [يعني د مخکښنئ ښپے پتون] ما ته راكړه، هغې حاضر کړو بيا ئې اوفرمائيل: دويم مخکښنے ورون هم راكړه، هغه ئې هم حاضر كړو، بيا ئې اوفرمائيل: بل مخکښنے ورون ئې هُم راكړه، هغې [زنانه] عرض اوكړو: يَـا رسُولَ الله  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم ! د چيلئ خو دوه مخکښني ورنونه [يعني دوه مخکښني پتونان] وي، او هغه ما حاضرې كړي دي، [يعني نور دوه خو وروستي پتونان وي] دا ئې چې واوريدل نو خوږ آقا  صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم  اوفرمائيل: اے زنانه! كه ته خاموشه پاتې شوي وے يعنې دا دِ نه وے وئيلي چې مخکښني پتونان خو دوه وي نو تر څو چې ما وئيلے تا به ما ته مخکښني پتونان راكولے. (الخصائص الکبریٰ، باب ما وقع فی حجۃ الوداع۔۔الخ، ۲/۶۰)

(2) د ماشوم سوَزيدلے لاس روغ  شو

    اے عاشِقانِ رسول! راځئ چې يوه بله واقعه واورو! حضرت محمد بِن حاطِب رَضِیَ الله عَنْهُ د خپلې مور اُمِّ جميل  رَضِیَ الله عَنْها  نه روايت كوي چې زما مور ماته اووئيل: ما ته ځان سره د حبشے نه راوستلې نو چې كله مدينے منورے ته د يوے ورځې فاصله پاتې شوه نو ما يو ځائے کښې طعام پخولو، په دې دوران كښې لرګي ختم شو، زه په لرګو پسې