Share this link via
حضرت ابراهيم عَلَيْهِ السَّلام او نمرود
عبادت كوې. حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام تش لاس بيرته روان شولو، په لاره كښې د شګې د يوے غونډئ په خوا تيريدلو، د هغه ځائے نه ئې بوجئ د شګې نه ډكه كړه او كور ته اورسيدلو، د شګو ډكه بوجئ ئې كيښوده او پخپله ئې آرام اوكړو. چې كله هغوئي عَلَيْهِ السَّلام رابيدار شو نو د هغوئي بي بي حضرت هاجره رَضِیَ الله عَنْها ورته طعام پيش كړو، حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام ترينه تپوس اوكړو: دا غله د كوم ځائے نه راغله؟ عرض ئې اوكړو: هُم هغه ده كومه چې تاسو په بوجئ كښې راوړي ده. چی حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام دا خبره واوریدله نوپوهه شو چې الله پاك د خپل قُدرت د خزانے نه مونږ ته دارزق راعطا كړے دے.
اے عاشِقانِ رسول! د ظالِم او سركشه بادشاه نمرود ډير عبرتناك انجام اُوشو، په تفسيرِ نعيمي كښې دي: الله پاك د نمرود په لښكر باندې د ماشو عذاب را اوليږلو، ماشي دومره زيات راغلل چې لمَر ئې پټ کړو ، دې ماشو د نمرود د لښكريانو وينې اوڅښلې، د هغوئي غوښه ئې اوخوړې او د نمرود نه علاوه د باقي ټولو هډوكي پاتې شو، نمرود دا عذابِ اِلٰهي ليدلو خو څه ئې نه شو كولے، بيا يو ماشے د نمرود په پوزه كښې ننوتلو او دماغو ته اورسيدو او د 400 كالو پورې ئې د هغه مازغه چيچل، چې كله به چا په سر په څپيړه اُووهلو نو ماشے به لږ غلے شو، بڅه ساعت پس به ئې بيا چيچل شروع کړل، پس سحر ماښام به هغه په سر ګُزارونه خوړل، يعني د هغه د دربار ادب دا وو چې څوك به راتلل نو د نمرود سر به ئې په څپلئ وهلو. د دې عذاب نه مخكښې 400 كاله نمرود ډير په آرام سره بادشاهي كړي وه او بيا نور 400 كاله په څپلو اووهلے شو، آخر كار په سخت ذِلَّت سره مړ شو، د هغه عمر د 800 كالو نه زيات وو. ([1])
BOOK TOPIC
- د درود شريف فضيلت
- د بيان اوريدلو نيتونه
- د حضرت ابراهيم عَلَيْهِ السَّلام تَعارُف
- د ”تَوحيد“ دلائل
- د امام شافعي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يوه مختصر مُناظَره (حكايت)
- د فَلسَفِي غُرور څنګه مات شو....؟ (حكايت)
- مونږه د الله په ربّ كيدو باندې راضي يو
- د حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام اعلٰى اوصاف
- (1-3): حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام حَلِيم، اَوَّاه او مُنِيْب دے
- (4) حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام ډير زيات اطاعت كوونكے دے
- دولسو ديني كارونو كښې يو ديني كار ”چوك درس“
- د ګناهونو نه توبه نصيب شوه
- مُعانَقَه كول سُنَّت دي
- د دعوتِ اسلامی هفته واره د سُنَّتو ډكه اجتماع کښې
- لوستلو والا (6) دُرودِ پاك او (2) دُعاګانې
- (1) د شَبِ جُمعے [يعني د جُمعے د شپې] دُرُود
- (2) ټول ګناهونه مُعاف
- (3) د رَحمت اويا دروازے:
- (4) د شپږ لاکه دُرُودشریف ثواب
- (5) قُربِ مُصطَفٰے صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم
- (6) دُرُودِ شَفاعت
- (1) د يو زر ورځو نيكئ:
- (2) داسې ده لكه شبِ قدر ئې چې حاصل کړو
