Share this link via
حضرت ابراهيم عَلَيْهِ السَّلام او نمرود
اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام ته اَبُو الْاَنْبِياء (يعنې د انبياؤ والد) هم وائي، حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام هغه وړومبے انسان دے چا چې باقاعده په اهتِمام سره د ميلمه ميلمستيا كړي ده،([1]) په دې وجه د هغوئي عَلَيْهِ السَّلام لقب اَبُو الضَّيْفَان يعنې ميلمستيا كوونكے هم دے. ([2]) د حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام حُليه مُبارك او ظاهري شكل و شباهت د تَاجدارِ انبياء، خَاتَمُ النَّبِيّيْن، محمد مُصطَفٰى صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم سره ميلاويدلو،تر دې پورې چې خوږ آقا صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائيلي دي: كه حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام ليدل غواړئ نو خپل صاحِب (يعنې محمد صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم) ته اوګورئ. ([3])
وہ جَدِّ مصطفےٰ ہیں، رَبّ کے خلیل ہیں ہے نام ابراہیم، وَجِیہ و جلیل ہیں
هغه جَدِّ مُصطفٰى دے، د ربّ خليل دے نوم ئې ابراهيم دے وجيه و جليل دے
خوږو او محترمو اسلامي ورونړو! حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام د عراق په ښار بابِل كښې پيدا شوے وو، په هغه وخت كښې په ټوله دُنيا باندې د نمرود بادشاهي وه او د هغه دارُ الحُكومت هم بابِل وو. نمرود ډير سركشه، ډير بےبے وقوفه او ظالم بادشاه وو، داسې بدبخته بنده وو چې د خدائي دعوٰى به ئې كوله او خلق به ئې په خپل عبادت كولو مجبورول. ([4])
هغه وخت چې هر طرف ته كفر و شِرك خور شوے وو، حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام د حق د كلِمے اعلان اوكړو، د دِينِ حق تبليغ ئې شروع كړو او خلق ئې د اَلله وَحْدَهٗ لاشَرِيْك عبادت طرف ته را اوبلل. په دې سلسله كښې يو ځل د حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ
BOOK TOPIC
- د درود شريف فضيلت
- د بيان اوريدلو نيتونه
- د حضرت ابراهيم عَلَيْهِ السَّلام تَعارُف
- د ”تَوحيد“ دلائل
- د امام شافعي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يوه مختصر مُناظَره (حكايت)
- د فَلسَفِي غُرور څنګه مات شو....؟ (حكايت)
- مونږه د الله په ربّ كيدو باندې راضي يو
- د حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام اعلٰى اوصاف
- (1-3): حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام حَلِيم، اَوَّاه او مُنِيْب دے
- (4) حضرت اِبراهيم عَلَيْهِ السَّلام ډير زيات اطاعت كوونكے دے
- دولسو ديني كارونو كښې يو ديني كار ”چوك درس“
- د ګناهونو نه توبه نصيب شوه
- مُعانَقَه كول سُنَّت دي
- د دعوتِ اسلامی هفته واره د سُنَّتو ډكه اجتماع کښې
- لوستلو والا (6) دُرودِ پاك او (2) دُعاګانې
- (1) د شَبِ جُمعے [يعني د جُمعے د شپې] دُرُود
- (2) ټول ګناهونه مُعاف
- (3) د رَحمت اويا دروازے:
- (4) د شپږ لاکه دُرُودشریف ثواب
- (5) قُربِ مُصطَفٰے صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم
- (6) دُرُودِ شَفاعت
- (1) د يو زر ورځو نيكئ:
- (2) داسې ده لكه شبِ قدر ئې چې حاصل کړو
