د خوږې لُور، سَيِّده كائنات، خاتونِ جنَّت، حضرت فاطِمَةُ الزَّهراء رَضِیَ الله عَنْهَا د عُرس ورځ ده، نن به د حضرت فاطِمَةُ الزَّهراء رَضِیَ الله عَنْهَا د سيرتِ پاک د يو څو واقعاتو اوريدلو سعادت هُم حاصلوو. راځئ چې د اِيمان نه ډك يو حكايت واورو:

فرښتے دانے ميده كولو د پاره حاضرې شوې

     حضرت اُمِّ اَيمَن رَضِیَ الله عَنْهَا صحابيه ده، هغه د خوږ نبـي صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د والد محترم حضرت عبدُ الله رَضِیَ الله عَنْه وينزه وه، بيا د هغوئي د وفات نه پس په ميراث كښې د خوږ آقا صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په خدمت كښې راغله، د خوږ مصطفٰى صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په ماشوم والي كښې حضرت اُمِّ اَيمَن رَضِیَ الله عَنْهَا د حُضُور صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د ډير زيات خدمت سعادت حاصل كړے دے، ځکه به حُضُورِ اقدس صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم فرمائيل چې: حضرت اُمِّ اَيمَن رَضِیَ الله عَنْهَا زما دويمه مور ده. ^([1])

      حضرت اُمِّ اَيمَن رَضِیَ الله عَنْهَا فرمائي: يو ځل د سختې ګرمئ ورځې وے، د رَمَضَانُ المُبارَك مياشت وه او د غرمې وخت وو، زه د حضرت فاطِمَةُ الزَّهراء رَضِیَ الله عَنْهَا كور ته لاړمه، دروازه بنده وه، او د دننه نه د ميچنې ګرځىدلو آواز راتلو.

     پخواني دور كښې به دانے وړه كولو د پاره د كانړي ميچنه وه او هغه به ئې په لاسونو تاوهله، د ميچنې ګرځيدو آواز مطلب دا وو چې حضرت فاطِمَةُ الزَّهراء رَضِیَ الله عَنْهَا په كور كښې موجوده ده او ميچنه تاوهي خو مُعامَله د دې برخِلاف وه، حضرت اُمِّ اَيمَن رَضِیَ الله عَنْهَا د دروازے په چاؤ كښې اوكتل نو حيرانه شوه چې ميچنه ګرځي او دانے وړه كيږي، او ورسره حَسَنَينِ كَرِيمَين (يعنې امام حَسَن او امام حُسَين) رَضِیَ الله عَنْهُما په ځانګو کښې آرام كوي او ځانګو هم ځانګي خو حضرت فاطِمَةُ الزَّهراء رَضِیَ الله عَنْهَا د ميچنې خوا ته په زمكه