طواف به ئې كولو ، دوه ركعته واجبُ الطَّواف به ئې ادا كول ، بيا به ئې ما ته سلام كولو او خپل كور ته به بيرته لاړلو ، هره ورځ د هغه دا معمول وو ، زما د هغه نيك بنده سره محبت پيدا شو ، يو ځل هغه ډير سخت ناجوړه شو ، زه چې خبر شوم نو د هغه تپوس له ورغلم ، د هغه حالت سخت وو ، هغه ما ته وصِيَّت اوكړو : چې كله زه وفات شم نو ما ته په خپلو لاسو غسل راكړه ، زما د جنازے د لمُونځ امامتي اوكړئ او ما يواځې مه پريږدئ ، ټوله شپه زما د قبر خوا ته كښينئ او د  مُنكَر نَكِير د راتلو په وخت کښې ما ته تلقين هُم اوكړئ.

    د تلقين معنٰى ده : نصيحت كول ، ورزده كول. چې كله مړے په قبر كښې كيښودے شي او خاورې پرې واچولے شي ، هغه وخت دِ يو كس د قبر سر طرف ته اودريږي او اُو دِ وائي : يا فُلان اِبنِ فلانۃ [يعني اے فلانکيه د فلانئ ځويه] هغه به واوري او جواب به نه وركوي. تلقين كولو والا دِ بيا اووائي : يا فُلان اِبنِ فلانۃ ، دا ځل به هغه واوري او سم به كښيني. تلقين كولو والا دِ بيا اووائي : يا فُلان اِبنِ فلانۃ ، هغه به اووائي : “ مونږ ته تلقين اوكړه ، الله تعالٰى دِ په تا رحم اوكړي. “ (خو تاسو ته د هغه د وئيلو خبر نه كيږي.) تلقين كولو والا دِ بيا اووائي : اُذْکُرْ مَا خَرَجْتَ عَلِیْہِ مِنَ الدُّنْیَا : ياد کړه ته د د دُنيا نه په كوم حالت تلے وے  شَہَادَۃَ اَنْ لَّاۤ اِلٰہَ اِلَّا اللّٰہُ ، وَاَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُہٗ وَرَسُوْلہٗ  (صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم) يعني تا دا ګواهي وركوله چې د الله نه سِوا هيڅ څوك د عبادت لائق نشته او مُحَمَّد صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم د هغه بنده او رسُول دے وَاَنَّکَ رَضِیْتَ بِا للّٰہِ رَبَّا وَّ بِالْاِسْلَامِ دِیْنًا وَّ بِمُحَمَّدٍ ( صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم) نَبِیًّا وَّ بِالْقُرْاٰنِ اِمَامًا۔ او ته د الله تعالٰى په ربّ كيدو او د اسلام په دِين كيدو او د مُحَمَّد صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم په نبـى كيدو او د قرآن په امام كيدو باندې راضي وے. “