گر محمد کا ساتھ ہو جائے                                                                      پھر تو سمجھو نجات ہو جائے

 صَلُّوْا عَلَي الْحَبِيب!                                                                                     صَلَّي اللّٰه عَلٰي مُحَمَّد

حضور صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ جو پنهنجي رضاعي ڀيڻ سان سٺو سلوڪ

پيارا اسلامي ڀائرو! حضرتِ جابر بن عبدالله رَضِىَ اللّٰهُ عَنْه کي ڀينرن سان سٺي سُلُوڪ جو جذبو جنهن در تان مليو، ان جي به ڇا ڳالھ ڪجي! يعني منهنجي پياري پياري آقا، مڪي مَدَني مصطَفٰي صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ جو اهو شان هو جو جنگ اَوطاس ۾ جڏهن دشمن کي شِڪست ٿي ته جنگي قيدين ۾ حضورِ اقدس صَلَّى اللّٰهُ عَلَيۡهِ واٰلِهٖ وَسَلَّمَ جي رَضَاعي ڀيڻ ۽ حضرت سيده حليمه سعديه رَضِىَ اللّٰهُ عَنْها جي صاحبزادي حضرت سيده شِيمَاء رَضِىَ اللّٰهُ عَنْها به گرفتار ٿيون، جڏهن انهن کي شناخت جي لاءِ سندن بارگاھ ۾ حاضر ڪيو ويو ته انهن کي سڃاڻي جوشِ محبت ۾ سندن اکين ۾ لڙڪ لڙي پيا ۽ پاڻ پنهنجي چادر مبارڪ زمين تي وڇائي انهن کي ويهاريو ۽ پوءِ ڪجھ اٺ ۽ ٻڪريون ڏئي ارشاد فرمايائون: توهان آزاد آهيو، جيڪڏهن توهان چاهيو ته مون وٽ رهو ۽ جيڪڏهن پنهنجي گھر وڃڻ چاهيو ته مان توهان کي اتي پهچائي ڇڏيان ٿو۔ انهن پنهنجي گھر وڃڻ جي خواهش ظاهر ڪئي ته انتهائي عزت و اِحتِرام سان انهن کي سندن  قبيلي ۾ پهچايو ويو۔ (شرح الزرقاني ،المقصد الاول،الفصل غزوة اوطاس،۳/۵۳۴ ملخصاً)

سُنّتوں کی بہاریں عطا                                                                                                                                                                                                                    یا حبیبِ خدا کیجئے

بھائیو! گر سکوں چاہیے                                                                                                                                                                                                              سُنّتوں پر چلا کیجئے^([1])

 صَلُّوْا عَلَي الْحَبِيب!                                                                               صَلَّي اللّٰه عَلٰي مُحَمَّد

پيارا اسلامي ڀائرو! يقيناً ڀيڻ ڀاءُ جو پاڻ ۾ تَعَلّق اهڙو ئي هئڻ گھرجي جيئن شَريعَت اسان کي رکڻ جو حڪم ڏنو آهي۔ اسلام جي تعليمات اها به آهي ته وڏا ننڍن تي شَفْقَت ڪن ۽ ننڍا وڏن جو ادب ڪن۔