حضرت سَيِّدُنا عبدُ الله بن عباس رَضِیَ الله عَنْهما ارشاد فرمائي چه زه د اَميرُ الْمُؤمِنِين حضرت سَيِّدُنا عمر فاروقِ اعظم رَضِیَ الله عَنْه په خوا كښے موجود ووم  او هغوئي خلقو ته د هغوئي كوائف ښودل. په دے دوران كښے د هغوئي په خوا يو داسے بوډا تير شو چه هغه ړوند او ګوډ و، د هغه نه مخكښے مخكښے يو بل سړے روان وو او هغه دا ګوډ نابينا سړے په سختئ سره په راښكلو روان كړے وو. حضرت عمر رَضِیَ الله عَنْه چه دا منظر اوليدلو نو اوئے فرمائيل چه: ما داسے بد منظر د نن نه مخكښے كله هم نه وو ليدلے.

     د هغوئي رَضِیَ الله عَنْه خوا ته ناستو خلقو كښے يو كس اووئيل چه: اے اَمير الْمُؤمِنِين! آيا تاسو دا پيژنئ؟ هغوئي رَضِیَ الله عَنْه اوفرمائيل: نه. هغه اووئيل: دا اِبنِ صَبغاء دے، او په ده د بَرِيق ښيرے لګيدلي دي. حضرت سَيِّدُنا عمر فاروق رَضِیَ الله عَنْه اوفرمائيل: بَرِيق خو د هغه لقب دے خو د هغه اصل نوم څه دے؟ خلقو اووئيل چه: د هغه نوم ”عِياض“ دے. هغوئي رَضِىَ اللهُ  عَـنْهُ اوفرمائيل چه: عِياض زما خوا ته راولئ. چه كله هغه راغلو نو هغوئي رَضِیَ الله عَنْه هغه ته اوفرمائيل چه: ما ته خپله او د بَنُو صَبغاء واقعه واوروه. هغه عرض اوكړو: اے اَمير الْمُؤمِنِين! هغه د جاهليت د زمانے مُعامَله وه او د هغے قصّه ختمه شوي ده، اوس خو الله پاك د اسلام رنړا خوره كړي ده. حضرت سَيِّدُنا عمر فاروق رَضِیَ الله عَنْه اوفرمائيل: الله كريم دِ مونږه ته مُعافي اوكړي، د كله نه چه الله پاك مونږ ته د دِينِ اسلام په ذريعه عِزَّت راكړے دے د هغے نه پس مونږ سره دا نه ښائي چه مونږه د جاهليت د زمانے د كومے مُعامَلے په باره كښے خبرے اوكړو خو بيا هم تاسو خپله او د بَـنُـو صَبغاء (عبرتناكه) واقعه بيان كړئ. عياض واقعه شروع كړه، او اوئے وئيل چه: اے اَميرُ الْمُؤمِنِين! د صَبغاء لس ځامن وو او زه د هغوئي د تره  ځوئ ووم، زما په ورونړو كښے زما نه علاوه بل يو هُم نه وو پاتے شوے. زه د خپل تره د ځامنو په ګاونډ كښے اوسيدلم، هغوئي زما په پورا قوم كښے زما د ټولو نه نِزدے خپلوان وو. هغوئي به په ما ظلم او زياتے كولو او زما مال به ئے زما نه په