۽ احسان هو جو الله پاڪ سندن کي ٻين اولياء ڪرام کان وڌيڪ ڪرامتون عطا ڪيون هيون، پاڻ رَحْمَةُ اللّٰهِ عَلَيۡه الله پاڪ جي عطا سان ڪڏهن مُردن کي زنده ڪندا آهن ته ڪڏهن انڌن (Blinds) کي اکيون عطا ڪندا آهن۔ ڪڏهن ڪوڙھ مرض وارن کي شفاء ڏيندا هئا ته ڪڏهن بيمارن ۽ پريشان حالن جي مدد ڪندا هئا۔ ڪڏهن پري کان مدد جي لاءِ سڏڻ وارن جي مدد ڪندا هئا ته ڪڏهن حاجت مندن جي حاجت پوري ڪندا هئا۔ ڪڏهن ڪنهن جي دل ۾ اچڻ وارن خيالن بابت خبر پوندي هئي ته ڪڏهن پنهنجي بارگاھ ۾ ايندڙن جي مشڪلاتن کي پري ڪندا هئا۔ ڪڏهن چورن ۽ ڌاڙيلن تي نگاھِ ڪرم وجھي نيڪ بڻائيندا هئا ته ڪڏهن فاسق ۽ فاجر ماڻهن کي پنهنجي نگاھِ ولايت سان ربِّ ڪريم جو محبوب ٻانهو بڻائيندا هئا۔ اچو! پاڻ رَحْمَةُ اللّٰهِ عَلَيۡه جون ڪجھ ڪرامتون ٻڌون ٿا: جيئن

غوثِ پاڪ رَحْمَةُ اللهِ  عَلَيْه جي دُعا جي بَرَڪت

      حضرت سَيدُنا شَيخ اِسماعيل بن علي رَحْمَةُ اللّٰهِ عَلَيۡه فرمائن ٿا ته حضرت سَيدُنا شَيخ علي بن هيتمي رَحْمَةُ اللّٰهِ عَلَيۡه جڏهن بيمار ٿيندا هئا ته ڪڏهن ڪڏهن منهنجي زمين ڏانهن تشريف کڻي ايندا هئا ۽ اتي ڪيئي ڏينهن گُذاريندا هئا۔ هڪ ڀيري پاڻ اتي بيمار ٿي پيا ته انهن وٽ غَوثِ صَمداني، قُطبِ رَبَّانِي، شَيخ سَيد عَبدُالقَادِر جِيلاني رَحْمَةُ اللّٰهِ عَلَيۡه بَغداد کان عيادت جي لاءِ تشريف فرما ٿيا، ائين ٻئي اَولِياءِ ڪرام رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْهمَا منهنجي زمين تي گڏ ٿيا، ايستائين جو کجي جا وڻ هئا جيڪي چئن (4) سالن کان خُشڪ هئا ۽ انهن تي ميوو (Fruit) نه لڳندو هو۔ اسان انهن وڻن کي ڪپڻ جو اِرادو ڪيو ته حضرت سَيدُنا شَيخ عَبْدُالقادِر جِيلاني رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه ان مان هڪ وڻ جي هيٺان وُضُو ڪيو ۽ ٻي جي هيٺان ٻه نَفل ادا ڪيائون۔ ڏسندي ئي ڏسندي ٻئي وڻ ساوا ٿي ويا، انهن جا پن ڦٽڻ شروع ٿيا ۽ انهيء هفتي ۾ انهن کي ميوو لڳي ويو ايستائين جو اهو کجين جو وَقت نه هو۔ مون پنهنجي زمين مان ڪجھ کجيون کڻي پاڻ رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه جي خدمت