دُنياوي ساز و سامان ۽ نه ئي ڪو ڪاروبار۔ غُربت جو اِهو حال هو جو اِنهن مان 70 وٽ ته اَوگَهڙ ڍڪڻ جي لاءِ پورو ڪپڙو به نه هوندو هو۔ انهن جي تعداد ۾ ڪمي پيشي ٿيندي رهندي هئي۔ مديني شريف ۾ اچڻ واري جو ڪو ڄاڻ سُڃاڻ وارو نه هوندو هو ته اهو به صُفّه وارن ۾ شامل ٿي ويندو هو۔        (تفسير نعيمي،۳/۱۳۷)

   بظاهر ته اهي اَصحابِ صُفّه وڏا ڪمزور(Weak) هئا، بظاهر ته اهي اَصحابِ صُفّه گھڻا تنگ دست هئا، انهن وٽ پائڻ جي لاءِ سٺا ڪپڙا نه هئا، انهن وٽ کائڻ لاءِ غذا نه هئي، انهن وٽ سمهڻ جي لاءِ نرم ۽ گرم بستر نه هئا، انهن وٽ رهڻ جي لاءِ گھر نه هئا، انهن وٽ پنهنجي خدمت جي لاءِ نوڪر چاڪر نه هئا، انهن وٽ ڪم ڪار ڪرڻ جي لاءِ غلام نه هئا، اَلغَرَض! بظاهر اهي گھڻا غريب هئا، پر الله پاڪ جي بارگاھ ۾ مقبول هئا، رسولِ ڪريم، رءوفٌ رّحيم  صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  جا مقرب هئا، قرآنِ پاڪ ۾ خود ربِ ڪائنات انهن جي تعريف ۽ توصيف بيان فرمائي آهي۔ جيئن سيپاري 15،سورة ڪهف،آيت نمبر 28 ۾ ارشاد فرمايو:

وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِیْنَ یَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَ الْعَشِیِّ یُرِیْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَ لَا تَعْدُ عَیْنٰكَ عَنْهُمْۚ-تُرِیْدُ زِیْنَةَ الْحَیٰوةِ الدُّنْیَاۚ-وَ لَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَ اتَّبَعَ هَوٰىهُ وَ كَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا(۲۸) (پ۱۵، الڪھف :۲۸)                     

ترجمو ڪنزالايمان: ۽ پنهنجي پاڻ کي انهن سان مانوس رک جيڪي صبح ۽ شام پنهنجي رب کي پڪاريندا آهن ان جي رضا گهرندا آهن ۽ تنهنجون اکيون انهن کي ڇڏي هيڏي هوڏي نه پون، ڇا تون دنيا جي زندگي جو سامان گهرندين، ۽ ان جو چيو نه ڪر جنهن جي دل اسان پنهنجي ياد کان غافل ڪري ڇڏي ۽ اهو پنهنجي خواهش جي پٺيان هليو ۽ ان جو ڪم حد کا ٽپي ويو.

اَصحابِ صُفّه کي پري نه ڪريو!

      تفسيرِ نعيمي ۾ هن آيت سڳوري تحت آهي: (الله پاڪ اهو فرمائي رهيو آهي ته) اي حبيب مڪرم! (صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ) اوهان پنهنجو پاڻ کي سڄي عمر، سڄي حياتِ طَيبَه هر محفل، هر مجلس، هر گھڙي، ڏينهن رات، صبح شام