بچيل کير نوش فرمايو (يعني پيتو).  (بخاري،ڪتاب الرقاق باب ڪيف ڪان عيش النبي۔۔۔الخ۴ /۲۲۳، حديث:۶۴۵۲)

صَلُّو ْا عَلَي الْحَبِيب!                                                                                     صَلَّي الله تَعَالٰي عَلٰي مُحَمَّد

دينے والا ہے سچا ہمارا نبي!

پياريون پياريون اسلامي ڀينرون! هن واقعي مان معلوم ٿيو ته حضورِ انور، شافعِ محشر     مالڪ ۽ مختار آهن، جڏهن چاهين، جيئن چاهين، جيترو چاهين، جتي چاهين تصرف فرمائن، اسان جي آقاصَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  وٽ سڀئي اختيار آهن۔ اهو به معلوم ٿيو نبي رحمت، شفيع امت صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  کان وڏو ڪو سخي ناهي، کير جو صرف هڪ ئي پيالو هو، پاڻ صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  خود ئي ان کي استعمال ڪري سگھيا ٿي پر اهو پسند نه ڪيائون بلڪ فيض ۽ سخاوت جا دريا وهائيندڙ آقا، سوالين جا دامن ڀرڻ وارا داتا صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  اصحابِ صفّه کي گھرائي انهن کي به ۽ جنابِ ابُو هُريره رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ  کي به کير پيئاري پنهنجي سخاوت جا دريا وهائي ڇڏيائون۔ ائين ڇو نه ٿئي جو اسان جا آقا، عالم جا داتا صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  تمام بني آدم ۾ سڀ کان وڌيڪ سخي آهن۔ جيئن ته حضرت انس بن مالڪ رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ  کان روايت آهي ته هڪ ڀيري رسولِ خدا  صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ جن فرمايو: ڇا توهان کي خبر آهي ته سڀ کان وڏو سخي ڪير آهي؟ صحابَه ڪرام عَلَیْہِمُ الرِّضْوَان عرض ڪيو: الله ۽ ان جو رسول بهتر ڄاڻي ٿو۔ ته پاڻ صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  ارشاد فرمايائون: الله پاڪ سڀ کان وڌيڪ جوّاد آهي پوءِ تمام بني آدم ۾ سڀ کان وڌيڪ سخي مان آهيان۔  (شعب الايمان،الثامن عشر ،باب في نشر العلم، ۲/۲۸۱، حديث:۱۷۶۷ملتقطا)

صَلُّو ْا عَلَي الْحَبِيب!                                                                                     صَلَّي الله تَعَالٰي عَلٰي مُحَمَّد

اصحابِ صفه ڪير هئا؟

پياريون پياريون اسلامي ڀينرون! هن واقعي ۾ حضرت ابوهريره  رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ جو به ذڪر آهي ۽ ٻين اصحابِ صفه جو به تذڪرو آهي۔ پاڻ حضرت سَيدُنا ابوهريره رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ اصحابِ صفه مان هئا۔     مسجد نبوي شريف عَلٰی صَاحِبِہَا الصَّلٰوۃُ وَالسَّلَام  ۾ هڪ چبوترو هو، جتي(مختلف وقتن ۾) تقريبًا چار يا پنج سؤ فقراءِ مهاجرين ويهندا هئا۔ تنهن ڪري انهن کي اصحابِ صُفّه چوندا آهن۔ انهن وٽ نه گهر هو نه