دل جو سُرُور آهن، پر انهن مان ڪجھ صحابه اهڙا به آهن جيڪي پاڻ ڪريم صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ جي خدمت ۾ صرف دين سکڻ جي لاءِ حاضر رهندا هئا۔ انهن کي اصحابِ صُفَه چوندا آهن۔ اڄ اسان انهن ئي جو شان ۽ انهن جي قربانين بابت ٻڌنديون سين۔ انهن اصحابن مان ڪجھ وڏن ۽ مشهور صحابَه ڪرام عَلَیْہِمُ الرِّضْوَان جي سيرتن سان گڏوگڏ ضمناً مدني گل به ٻڌڻ جي سعادت حاصل ڪنديون سين۔ ان سان گڏوگڏ اصحابِ صفّه جي زندگين مان اسان کي ڪهڙو درس ملندو آهي، اهي ڪهڙا سبب آهن جن جي ڪري اصحابِ صفّه پنهنجا گھر ٻار، اهل و عيال ۽ فڪرِ روزگار کان بي نياز ٿي مسجدِ نبوي ۾ ئي رهندا هئا، اهو سڀ به ٻڌڻ جي سعادت حاصل ڪنديون سين۔ اچو سڀ کان پهريان اصحابِ صفّه مان هڪ مشهور صحابي، مقبولِ بارگاھ رسول حضرت سَيدُنا ابوهريره رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ جو واقعو ٻڌون ٿيون جنهن ۾ ٻين اصحابِ صفّه جو ذڪرِ خير به آهي۔

کير جو هڪ پيالو

      حضرتِ سيدُنا ابو هريره رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ فرمائن ٿا: بک جي شدت جي ڪري هڪ ڏينهن مان اُن رستي تي ويهي رهيس، جتان ماڻهو ٻاهر ويندا هئا۔ ٻنهي جهانن جا آقا صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ مون وٽان گذريا ته مون کي ڏسي مُرڪيا ۽ منهنجو چهرو ڏسي منهنجي حالت سمجهي ويا۔ ارشاد فرمايائون؛ اي ابوهريره! مون عرض ڪيو؛ لَبَّيۡڪ يا رسول الله!(صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ) فرمايائون؛ مون سان گڏ اچو، مان پٺيان هلڻ لڳس۔ جڏهن شهنشاھِ بَحۡر و بَر مديني جا تاجوَر صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ پنهنجي مبارڪ گهر ۾ جلوه فرما ٿيا ته اجازت وٺي مان به اندر داخل ٿيس۔ سروَرِ ڪائنات، شاھِ موجودات صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ هڪ پيالي ۾ کير ڏٺو ته فرمايائون؛ ”هي کير ڪٿان آيو آهي؟ گهروارن عرض ڪيو؛ فلاڻي صحابِيءَ يا صحابيه پاڻ ڪريمن صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ جن جي لاءِ تحفي طور موڪليو آهي۔ فرمايائون؛ ابوهريره! مون عرض ڪيو؛ لَبَّيۡڪ يا رسول الله (صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ)! فرمايائون؛ وڃو، اهلِ صُفّه کي سڏي اچو۔ حضرتِ سيّدُنا ابوهريره رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ فرمائن ٿا؛ اهلِ صُفّه عَلَیْہِمُ الرِّضْوَان اسلام جا مهمان آهن، نه انهن کي ٻارن ٻچن جو شوق آهي نه مال ۽ دولت جو ۽ نه اهي ڪنهن شخص جو سهارو وٺندا آهن۔ جڏهن محبوبِ ربّ ذوالجلال صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ جن وٽ صدقي جو مال ايندو هو ته پاڻ ڪريم    اهو مال انهن ڏانهن موڪلي