آهن، اچو انهن مردانِ خدا مان ٻن مردان حق حضرت سلمان فارسي ۽ حضرت ابوهريره رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُماجو ذڪرِ خير ٻڌون ٿيون:

حضرت سلمان فارسي جي مبارڪ سيرت جون جھلڪيون

   اَصحابِ صُفّه ۾ هڪ بزرگ هستي حضرت سَيدنا سلمان فارسي رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ جي آهي، پاڻ رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ    جي ڪنيت ابو عبدالله آهي۔ پاڻ رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ  زُهد وقناعت اپنائڻ وارا، تقويٰ ۽ پرهيز گاري جي گُلن کي پنهنجي دامن تي سجائڻ وارا، حضرتِ سيدنا عيسيٰ عَلَیْہِ السَّلَام جا تابعي ۽ رحمتِ عالَم، نورِ مُجَسَّم صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ جي صحابي هئڻ جو اعزاز حاصل ڪرڻ وارا مشهور صحابي آهن۔ (مراٰة المناجيح،۸/ ۵۲۲ملخصاً) حضرت سلمان فارسي  رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ جي اِسلام قبول ڪرڻ جو واقعو نهايت ايمان افروز آهي۔

      پاڻ رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ اَصفَهان (ايران) جا رهاڪو هئا۔ پنهنجي ابن ڏاڏن جي دين کان بيزار ٿي دينِ حق جي تلاش ۾ پنهنجي وطن کان نڪري مختلف ديني ۽ مذهبي رهنمائن جي صحبت اختيار ڪئي۔ هڪ رَاهب اوهان کي ٻڌايو ته هاڻي نبي آخِرُ الزَّمان صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ جي ظهور جو وقت ويجھو آهي جيڪي دينِ ابراهيمي تي هوندا، ان مقام ڏانهن هجرت (Migration) ڪندا، جيڪو ٻه جبلن جي وچ ۾ هوندو، جتي کجور جا وڻ ڪثرت سان موجود هوندا، ان شخص جي ٻنهي ڪلهن جي وچ ۾ مُهرِنَبُوَّت هوندي، هو هديو قبول ڪندا ۽ صدقو نه کائيندا۔ رَاهب جي انتقال کان پوءِ پاڻ رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ هڪ قافلي سان گڏ سفر ڪري رهيا هئا۔ واٽ ۾ قافلي وارن جي نيت بدلجي وئي ۽ انهن سندن رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ کي هڪ يهودي وٽ وڪڻي ڇڏيو۔ (طبقاتِ ابنِ سعد، ۴/۵۶) تقريبًا ڏھ ڀيرا وڪاميا۔ (بخاري،ڪتاب مناقب الانصار باب اسلام سلمان فارسي۲/۶۰۷، حديث:۳۹۴۶) نيٺ وڪامجندي وڪامجندي مدينه مُنَوَّره پهچي ويا۔ پاڻ رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ هڪ ڀيرو کجيءَ جي وڻ تي چڙھي کجور لاهي رهيا هئا ته خبر ٻڌائون ته نبي آخِرُ الزَّمَان صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ هجرت فرمائي مديني جي ويجھو مقامِ قُبا ۾ تشريف فرما ٿي چڪا آهن، انهيء وقت دل بيقرار ٿي وئي، يڪدم هيٺ لٿا ۽ خبر آڻڻ واري کان ٻيهر اها رُوح پَروَر خبر ٻڌڻ جي خواهش ظاهر ڪئي، يهودي مالڪ پنهنجي غلام جو تَجَسُّس ۽ بيقراري ڏٺي ته ڪاوڙ ۾ اچي ويو ۽ هڪ زوردار ٿڦ هڻي چوڻ لڳو: توکي هنن ڳالهين سان ڪهڙو مطلب؟ وڃ! ٻيهر ڪم تي لڳي وڃ، پاڻ رَضِیَ اللہُ تَعَالٰی عَنْہُ دل تي پٿر رکي چپ ٿي ويا پر صَبر ۽ قَرار ته لُٽجي چڪو هو، تنهنڪري جيئن