(Accountability) ڪيو ويندو هوندو۔“           (الدر المنثور، الڪھف، ۵/۳۸۲ تحت الاية:۲۸)

صَلُّو ْا عَلَي الْحَبِيب!                                                                                     صَلَّي الله تَعَالٰي عَلٰي مُحَمَّد

غربت نعمت آهي يا زحمت

پياريون پياريون اسلامي ڀينرون! بظاهر غربت اسان جي معاشري ۾ ناپسنديدگي جي نگاھ سان ڏٺي ويندي آهي، يقينًا اها غربت جيڪا اسان کي کي دين ۽ شريعت کان پري ڪري اها چڱي ناهي جڏهن ته اها غربت جيڪا اسان کي شريعت جي پيروي، توڪل علي الله ۽ خودداري تي اڀاري يقينًا اها الله پاڪ جي نعمت آهي۔ اهڙي غربت ئي نبي رحمت، شفيعِ امت صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيۡهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ  جي چاهت، تمام گهڻي فضيلت ۽ بي شمار فائدن جو ذريعو آهي، انهيء ڪري الله وارن غربت کي پسند فرمايو آهي ۽ مال ۽ دولت ڪمائي غربت کان نڪرڻ جي ڪوشش نه فرمائي۔ اَصحابِ صُفّه جو روشن مثال اسان جي اڳيان آهي، انهن پاڪيزه ماڻهن جي لاءِ مال ۽ دولت گڏ ڪرڻ، ڪاروبار ۽ بازار سان تعلق رکڻ ڪجھ مشڪل نه هو پر انهن اهڙين شين کان منهن موڙي ۽ صرف دين جي راھ جي لاءِ پاڻ کي وقف ڪري پيش ايندڙ غربت کي برداشت ڪري اهو سبق ڏنو آهي ته اها غربت سٺي آهي جيڪا اسان کي نيڪين ڏانهن وٺي وڃي، اها غربت سٺي آهي جيڪا اسان کي مال ۽ دولت جي حرص کان آزاد ڪري، اها غربت سٺي آهي جيڪا علمِ دين سکڻ جو سبب بڻجي وڃي، اها غربت جيڪا نيڪ عملن جو شوق ڏياري مال ۽ دولت جي لالچ کان لک ڀيرا بهتر آهي۔

اهو غريب شخص جيڪو پنهنجي غربت تي صبر ڪري، مال گڏ ڪرڻ جي چڪرن کان پري رهي، اميرن ۽ انهن جي دولت کي ڏسي ڏسي دل جلائڻ ۽ حسد جي آفت ۾ مبتلا ٿيڻ کان بچي ۽ بي صبري ۽ ناشڪري کان پري رهي ته اهڙو شخص يقينًا تعريف جي لائق آهي۔

   ياد رکو! ڪڏهن ڪڏهن غربت ۽ مصيبت آزمائش به بڻجي ايندي آهي ته اهي عورتون جيڪي غربت ۽ مصيبت تي صبر ۽ شڪر ڪرڻ بدران ان تي ڳڻتي ڪنديون رهن، بي صبري جو مظاهرو ڪن، شڪوه شڪايت ڪن ۽ حرام طريقي سان غربت ۽ مصيبت کي پري ڪرڻ جي ڪوشش ڪن، انهن