ارشاد فرمايائون: هڪ شخص ڳئون تي سوار ٿي ان کي هڪليندو وڃي رهيو هو۔ ان ڳئون کي ماريو ته اها ڳالهائڻ لڳي: اسان کي سواري جي لاءِ نه بلڪ ٻني ٻاري جي لاءِ پيدا ڪيو ويو آهي۔ (بخاري، ڪتاب احاديث الانبياء،۲/ ۴۶۶ حديث : ۳۴۷۱)

مٺا مٺا اسلامي ڀائرو! بيان ڪيل حديث سڳورين مان معلوم ٿيو ته جانورن کي جنهن مقصد جي لاءِ پيدا ڪيو ويو آهي انهن کي انهيءَ ڪم جي لاءِ استعمال ڪرڻ گھرجي۔ الله پاڪ اسان جي دلين کي نرم فرمائي، بي زبانن تي ظلم وستم ڪرڻ کان محفوظ فرمائي ۽ جن مقصدن جي لاءِ انهن جانورن کي اسان جي لاءِ خلقيو ويو آهي انهي ڪمن ۾ انهن جو استعمال ڪرڻ جي توفيق عطا فرمائي۔ نه ته ياد رکو! جيڪڏهن انهن تي ظلم ڪرڻ جي ڪري آخرت ۾ ان جو بدلو به ڏيڻو پوندو، جيئن

گڏھ جي نصيحت

حضرت سَيدُنا ابو سليمان داراني رَحْمَة اللّٰهِ تَعَالٰى عَلَيۡه فرمائن ٿا: هڪ ڀيري مان گڏھ تي سوار هئس، مون ان کي ٻه ٽي دفعا ڌڪ هنيا ته ان پنهنجو مٿو کڻي مون ڏانهن نهاري چيائين: اي ابوسليمان! قيامت جي ڏينهن هن مار جو بدلو ورتو ويندو، هاڻي تنهنجي مرضي آهي ته گھٽ ماريو يا وڌيڪ ۔ ته مون چيو: هاڻي مان ڪنهن کي به نه ماريندس۔ (الزواجر عن اقتراف الڪبائر،۲/۱۷۴)

ہمیشہ ہاتھ بھلائی کے واسطے اُٹھیں

بچانا ظُلْم و سِتَم سے مجھے سَدا یاربّ!

صَلُّوْا عَلَي الْحَبِيب!             صَلَّي اللّٰه تَعَالٰي عَلٰي مُحَمَّد

مٺا مٺا اسلامي ڀائرو! قرباني جي موقع تي جانور ذبح ڪرڻ وڏي سعادت جي ڳالھ آهي۔ پر ياد رکو! قرباني کان پهريان يا ذبح ڪرڻ مهل جانور تي ڪو ظلم وستم نه ڪيو وڃي ڇاڪاڻ ته اسان کي انهن جانورن جي عزت ڪرڻ جو حڪم ڏنو ويو آهي، ايستائين جو انهن کي سواري جي لاءِ استعمال ڪرڻ يا انهن تي سامان وغيره رکڻ به منع آهي جيئن ته بهار شريعت جلد 3 صفحي 347 تي آهي ته قرباني جي جانور تي سوار ٿيڻ يا ان تي ڪا شيء کڻڻ ان کي اُجرت تي ڏيڻ مطلب ته ان مان منافعو (Benefits) حاصل ڪرڻ منع آهي۔ ته جڏهن سوار ٿيڻ، سامان کڻڻ جي منع آهي ته پوءِ ان تي ظلم ڪرڻ ڪيترو