صَلُّوْا عَلَي الْحَبِيب!                                                                                                صَلَّي اللّٰه تَعَالٰي عَلٰي مُحَمَّد

مٺا مٺا اسلامي ڀائرو! اسان جي بزرگ سڳورن جتي هر معاملي ۾ اسان جي رهنمائي فرمائي اتي جانورن تي شفقت ڪرڻ جي حوالي سان به اسان کي ذهن ڏنو، جانورن جا بنيادي حق ادا ڪرڻ جي ترغيب ڏياري ۽ انهن تي انهن جي طاقت کان وڌيڪ بوجھ وجھڻ کان منع ڪيائون۔ اچو! جانورن تي شفقت ڪرڻ جي معاملي ۾ الله پاڪ جي هڪ ولي جو اندازِ شفقت ٻڌون ٿا. جيئن

مڇر، تِڏِ ۽ ٻلي تي شفقت

     حضرت سيدنا احمد ڪبير رفاعي رَحْمَة اللّٰهِ تَعَالٰى عَلَيۡه جي جسم تي جيڪڏهن مڇر ويهندو هو ته ان کي نه پاڻ اڏائيندا هئا نه ٻين کي اڏائڻ ڏيندا هئا بلڪه فرمائيندا هئا: الله پاڪ جيڪو رت (Blood) ان جي حصي ۾ لکيو آهي اهو ئي پي رهيو آهي ۽ جڏهن پاڻ اُس ۾ هلي رهيا هوندا ۽ ڪا تِڏ سندن ڪپڙن ۾ ڇانو واري هنڌ تي ويهي رهندي هئي ته جيستائين اڏامي نه وڃي پاڻ رَحْمَة اللّٰهِ تَعَالٰى عَلَيۡه انهيءَ هنڌ بيٺل رهندا ۽ فرمائيندا هئا: هن اسان کان ڇانو حاصل ڪئي آهي۔ اهڙي طرح جڏهن آستين تي ٻلي سمهي پوندي ۽ نماز جو وقت ٿي ويندو ته آستين کي ڪٽي ڇڏيندا هئا پر ٻلي کي نه جاڳائيندا هئا، ۽ نماز کان فَراغت کان بعد آستين ٻيهر سبي ڇڏيندا هئا۔ (فيضان سيد احمد ڪبير رفاعي ، ص ۱۰)

مٺا مٺا اسلامي ڀائرو! ٻڌو اوهان ته حضرتِ سيدُنا احمد ڪبير رفاعيرَحْمَة اللّٰهِ تَعَالٰى عَلَيۡه مڇر مک ۽ تڏ جهڙن معمولي جانورن خاطر پاڻ تڪليف برداشت ڪندا هئا پر انهن کي اُڏائڻ پسند نه هو۔ تنهنڪري اسان کي به انهن جي سيرت تي عمل ڪندي جانورن جو خيال رکڻ گھرجي ۽ انهن تي ڪنهن به طرح جو ظلم نه ڪرڻ گھرجي۔

صَلُّوْا عَلَي الْحَبِيب!                                                                                                صَلَّي اللّٰه تَعَالٰي عَلٰي مُحَمَّد

سيدي قُطبِ مدينه جي سيرت جون ڪجھ جھلڪيون

مٺا مٺا اسلامي ڀائرو! ذُوالحِجَّةِ الحَرام نهايت ئي برڪت وارو مهينو آهي،