maar heb vrees; als Allah عَزَّوَجَلَّ het Paradijs en de Hel niet had geschapen, dan nog heeft Hij het recht om gevreesd en vertrouwd te worden. (Al-Fath-ul-Rabbani, pp. 75, 76)

Onthoud! Allah عَزَّوَجَلَّ vrezen betekent niet alleen luisteren naar gebeurtenissen over het graf, over de opstaan uit het graf, verantwoording en de Meezan (schaal van goede en slechte daden) en vervolgens verdrietig worden en huilen. Maar juist naast al die dingen, moeten wij de zondes opgeven en zichzelf bezighouden in het gehoorzamen van Allah عَزَّوَجَلَّ, want dat is van groot belang voor het verkrijgen van verlossing in het Hiernamaals. Shaykh Abdul Qadir Jilani رَضِىَ اللهُ تَعَالٰی عَـنْهُ heeft gezegd: O slaaf van Allah! Gehoorzaam Allah عَزَّوَجَلَّ en wees een ware zoeker naar Zijn geweldige Voortreffelijkheid en Personage. Volg Zijn bevelen op, vermijd dat wat Allah  عَزَّوَجَلَّ verboden heeft, heb oneindig geduld op de besluiten van Allah عَزَّوَجَلّ, zoek naar vergeving in het hof van Allah عَزَّوَجَلَّ, toon uiterste nederigheid en laat tranen vallen voor je Schepper. Wanneer je constant ware vergiffenis zoekt vanuit de diepste punt van je hart en continu goede daden verricht, dan zal Allah عَزَّوَجَلَّ je ten goede komen. (Al-Fath-ul-Rabbani, pp. 75) 

We moeten nagaan hoeveel ademhalingen wij hebben genomen. Hoe belangrijk was onze jeugd en onze ouderdom? Hoeveel fases van het leven hebben we doorgebracht? En hoe vaak hebben wij tijdens al die momenten Allah عَزَّوَجَلَّ oprecht gevreesd? Hebben we tranen laten vallen uit vrees voor Allah عَزَّوَجَلَّ? Hebben we wel eens getrild uit vrees? Als het antwoord ‘ja’ is, ga dan na of we ook alle verplichte eisen hebben opgevolgd. Of vonden we het zat dat wij Allah عَزَّوَجَلَّ vreesden en namen we daar genoegen mee terwijl we zondes bleven verrichten? Ga na of onze harten niet harder dan stenen zijn geworden door constant zondes te plegen en niets meer erbij te voelen. Als dit zo is, dan is dit een ernstig geval; het verharden van onze harten kan ervoor zorgen dat wij zullen eindigen in de bodemloze pit van de Hel.

صَلُّوۡا عَلَى الۡحَبِيۡب           صَلَّى اللّٰهُ تَعَالٰى عَلٰى مُحَمَّد

Lieve Islamitische broeders! Het is een gewoonte van de mens om wel eens fouten te begaan, maar om er werkelijk een gewoonte van te maken en geen berouw (tauba) te tonen is een groot misdrijf en zeer jammer. Shaykh Abdul Qadir Jilani رَضِىَ اللهُ تَعَالٰی عَـنْهُ heeft gezegd: O mensen! Beschouw de overgebleven momenten in je leven als een zegening; heel snel zal je de dood ontmoeten. Als je de kracht hebt om goede daden te verrichten dan moet je dit ook als een zegening beschouwen. Zolang de deur van vergiffenis open staat, is ook een zegening en vraag vergiffenis nu het nog kan. (Al-Fath-ul-Rabbani, pp. 29)      

Lieve Islamitische broeders! We zien dagelijks wel iemand overlijden en de prekers op de begrafenis vertellen ons dat een leven vol met zondes is zeer gevaarlijk en dat we goed moeten nadenken of we