Share this link via
Personality Websites!
شو. اَلْحَمْدُ لِلّٰہ! څۀ ځاني نقصان اونه شو، البته معمولي زخمونه وغيره راغلل. پۀ دې موقع باندې پير مِهر علي شاه صاحب رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه ووفرمائيل: نـمونځ مو بغير د څۀ وجهې نه ناوخته کړو، دا تکليف پۀ دې وجه باندې دے. ([1])
د ناکامو، بے برکتونو، پريشانو دا اسباب هم وي، کومو ته چې مونږ پام نه کوو. الله پاک دې مونږ ته د سوچ او د پوهې توفيق راعطا کړي.
اٰمِین بِجَاہِ خَاتَمِ النَّبِیِّيْن صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّم
د قطبِ مدينه رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه د غيبت نه نفرت
خوږو او محترمو اِسلامي وروڼو! د سيدي قطبِ مدينه رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه يو بَل ډير ښکلے صفت دا وو چې هغوئي به د غيبت نه ډير نفرت کولو. د چا غيبت کول يا اوريدل د هغوئي بالکل خوښ نه وو، د هغوئي پۀ مخکښي که به چرې چا د چا غيبت کولو نو هغوئي به يـې فوراً اِصلاح کوله.
يو ځل يو زائِر (يعنې مدينے منورې ته راغلے عاشقِ رسول) د هغوئي پۀ خدمت کښې حاضر شو، قطبِ مدينه رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه ترينه پوښتنه وکړه: تاسو د کوم ځائے نه راغلي يئ؟ عرض يـې وکړو: د پاکپتن نه. اوئې فرمائيل: هر کلے! هر کلے! پاکپتن د حضرت (بابا فريدُ الدِّين مسعود) ګنج شکر رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه پۀ نسبت سره پاکپتن جوړ شوے دے. بيا د پاکپتن شريف يو کَس وو، هغوئي د هغۀ پۀ باره کښې پوښتنه وکړه او اوئې فرمائيل: فلانکے صاحب پۀ څۀ حال کښي دے؟ بيا هٰغه زائِر ووئيل: هغۀ خو سپي جنګوي. بيا سيدي قطبِ مدينه رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه فوراً درود شريف ولوستو، بيا يـې لاسونه پورته کړل او د هٰغه صاحب د پاره يـې دعا وکړه،
BOOK TOPIC
©Copyright 2026 by I.T. Department of Dawat-e-Islami