اَلۡـحَـمۡـدُ لِـلّٰـہِ رَبِّ الۡـعٰـلَـمِیۡنَ وَ الـصَّـلٰـوۃُ وَ الـسَّـلَامُ عَـلٰی سَـیِّـدِ الۡـمُـرۡ سَـلِـیۡنَ

اَمَّـا بَــعۡـدُ فَـاَعُـوۡذُ بِـا لـلّٰـہِ مِـنَ الـشَّـیۡـطٰنِ الـرَّجِیۡمِؕ بِـسۡمِ الـلّٰـہِ الـرَّحۡـمٰنِ الـرَّحِـیۡمِؕ

اَلصَّلٰوۃُ وَ السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا رَسُولَ اللہ                                                                                       وَعَلٰی اٰلِكَ وَ اَصْحٰبِكَ یَا حَبِیْبَ اللہ

اَلصَّلٰوۃُ وَ السَّلَامُ عَلَیْكَ یَا نَبِیَّ اللہ                                                                                                                وَعَلٰی اٰلِكَ وَ اَصْحٰبِكَ یَا نُوْرَ اللہ

نَوَيۡتُ سُنَّتَ الۡاِعۡتِكَافِ (ترجمو: مون سنّتِ اعتڪاف جي نيّت ڪئي)

درودِ پاڪ جي  فضيلت

   حضرتِ ابو حَفص ڪاغذِي رَحْمَةُ اللهِ عَلَيْه تمام وڏا سردار هئا، سندن وفات کان بعد ڪنهن خواب ۾ ڏسي ڪري پڇيو: الله پاڪ توهان سان ڪهڙو معاملو فرمايو؟ انهن جواب ڏنو: الله پاڪ مون تي رحم فرمايو، منهنجي مغفرت فرمائي ڇڏي ۽ مونکي جنّت ۾ داخل فرمايو. پڇيو ويو: ڪهڙي عمل جي سبب؟ جواب ڏنائون: جڏهن مان بارگاھِ اِلاهي ۾ حاضر ٿيس ته الله پاڪ ملائڪن کي منهنجي گناھن ۽ منهنجي پڙهيل درودِ پاڪ جو حساب لڳائڻ جو حڪم ڏنو، جڏهن حساب لڳايو ويو منهنجا درودَ منهنجن گناھن کان وڌيڪ نڪتا ته الله پاڪ ارشاد فرمايو: بس! اي ملائڪو ڪافي آهي. هن کان وڌيڪ حساب نه وٺو! هن کي اسان جي جنّت ۾ وٺي وڃو۔۔۔!^([1])

قربِ خُدا ہو حاصِل جنّت میں ہو وہ دَاخِل                                                       جس نے لکھا پڑھا ہے صَلِّ عَلٰی مُحَمَّد

جانے بھی دے اِرم کو رِضواں نہ روک ہم کو                                         سینے پہ لکھ لیا ہے صَلِّ عَلٰی مُحَمَّد

جنّت مقام ہو گا دوزخ حرام ہو گا                                                                                              گر دل پہ لکھ لیا ہے صَلِّ عَلٰی مُحَمَّد

صَلُّوْا عَلَی الْحَبِیْب! صَلَّی اللہُ عَلٰی مُحَمَّد