Book Name:Ameer e Ahlesunnat Ki Naatia Shaeri
آهي!!
امير اهل سُنت رمضان شريف سان پنهنجي عشق جي اظهار ۾ ڪيترائي ڪلام لکيا آهن، بلڪ سڀ کان پهريون ڪلام جيڪو پاڻ لکيائون اهو به رمضان شريف جي جدائي ۽ ان جي فراق جي درد تي مشتمل هو.[1] پاڻ لکن ٿا:
قلبِ عاشق ہے اب پارہ پارہ اَلوَداع اَلوَداع آہ! رَمَضاں
کلفت ہجر و فرقت نے ماراا اَلوَداع اَلوَداع آہ! رَمَضاں
تیرے آنے سے دل خوش ہوا تھا اور ذَوقِ عبادت بڑھا تھا
آہ! اب دل پہ ہے غم کا غَلبہ اَلوَداع اَلوَداع آہ! رَمَضاں[2]
* ڪٿي پاڻ رمضان شريف جو قدر نه ڪري سگهڻ جو اظهار فرمائيندي لکن ٿا:
میں ہائے! جی چراتا ہی رہا ربّ کی عبادت سے گزارا غفلتوں میں سارا رمضاں یارسولَ اللہ!
میں سوتا رہ گیا غفلت کی چادر تان کر افسوس! خدارا !میری بخشش کا ہو ساماں یارسولَ اللہ![3]
* ڪٿي رمضان شريف جي جدائي تي سندن دل تڙپي ٿي ته ان جو اظهار ڪجهه هن طرح فرمائن ٿا: